O ADN antigo (ADNa ou aDNA) é o ADN que se illa de espécimes biolóxicos antigos.[1][2] Debido aos procesos de degradación que sofre o ADN (como a formación de enlaces cruzados, desaminación e fragmentación) o ADN antigo é de baixa calidade comparado con material xenético fresco moderno.[3] Mesmo nas mellores condicións para a preservación, hai un límite de antigüidade de 0,4-1,5 millóns de anos para as mostras, por debaixo do cal conteñen ADN suficiente como para aplicarlle as tecnoloxías de secuenciación contemporáneas.[4] Recuperouse material xenético de material esquelético e arqueolóxico histórico, tecidos de momias, coleccións de arquivos de espécimes médicos non conxelados, restos de plantas consevados, núcleos de xeo e do permafrost e de sedimentos mariños e lacustres.
© MMXXIII Rich X Search. We shall prevail. All rights reserved. Rich X Search